Het was maart en ik was druk met mijn theaterdebuut, want op 24 mei zou het gaan gebeuren. Ik heb altijd de wens gehad om in het theater op te treden. Het kwam er nooit van omdat ik tot mijn 58e met ADHD heb rondgelopen zonder dat ik daar weet van had. Het gevolg daarvan was dat ik nooit iets af maakte, waardoor niemand echt vertrouwen in mij had.

Wanneer ik daar vroeger over praatte, werd ik nog net niet uitgelachen. Wat moet jij nu in het theater met die stem van jou, wat ga je dan doen? Zingen? Dan liet ik het er maar bij.

Totdat ik medicatie voor mijn ADHD kreeg voorgeschreven. Velen van jullie die mijn Woordenbendes volgen kennen de resultaten en hebben mij misschien al eens kleinschalig zien optreden. Maar op 12 maart was het dan zo ver: ik stuurde mijn getekende overeenkomst naar Het Werftheater en op 24 mei 2020 zou ik mijn debuutoptreden verzorgen in een uitverkochte zaal. Ik hoefde mij alleen nog maar op mijn teksten en het oefenen te concentreren. 

Mijn teksten en liedjes waren klaar. Ik had gitarist Hans gevonden die mij op het podium wilde begeleiden, niets kon mijn optreden meer verstoren.

Als voorbereiding had ik een huisje op een park gehuurd op de Veluwe, zodat ik in alle rust mijn teksten uit het hoofd zou kunnen leren. Ik had werkelijk alles voor elkaar.

En toen kwam corona! Vervolgens verscheen Rutte met een toespraak op TV en boem, het was voorlopig gedaan met mijn debuutoptreden. Alle maatregelen waren natuurlijk volkomen terecht, er was wel even iets anders aan de hand in de wereld en ons landje. Ik was niet blij maar ik kon het goed begrijpen.

Gelukkig meldde Het Werftheater dat mijn optreden zou worden verplaatst naar 24 juni. Ik dacht even: eigenlijk is dit wel gunstig, want nu kan ik nog meer oefenen, schrijven en bijslijpen aan mijn theaterstuk. Nadat alle bezoekers op de hoogte waren gesteld ben ik mij verder gaan concentreren op mijn theaterprogramma. 

Wat je kon verwachten gebeurde vervolgens ook, na de laatste grote persconferentie van Rutte bleek dat mijn voorstelling op 24 juni ook niet door zou gaan. Weer reageerden de medewerkers van Het Werftheater snel: Toon maak je geen zorgen, we verplaatsen jouw theaterprogramma naar 2 september. Het lijkt erop dat dit optreden wel zal doorgaan, al zullen alle bezoekers een mondkapje moeten gebruiken.

Nu zit ik dus op dat bungalowpark in Epe, de plek waar ik al mijn teksten uit mijn hoofd zou leren. Het is perfect hier, absoluut stil, een heerlijke plek om jezelf op te sluiten, af te zonderen en je teksten te repeteren. Maar dat bleek een beetje te vroeg. Ik heb deze periode hier gebruikt om mijn liedjes met Marion te oefenen en alle teksten wat aan te scherpen. Dat is goed gelukt en nu verlang ik weer naar de drukte van de stad, want als je hier komt zonder doel, word je als jongen uit de stad gillend gek. 

Ik zal voor half augustus opnieuw op zoek gaan naar een rustige plek om zoveel mogelijk mijn teksten uit het hoofd te leren. Uiteindelijk wordt mijn programma door het uitstel alleen maar beter. 

Ik zie jullie graag op 2 september in Het Werftheater. 

Mocht je spijt hebben dat je geen kaartje hebt besteld? Stuur dan een mailtje naar toon@toondewoordenbende.nl. Bij minimaal 25 aanmeldingen verzorg ik ergens in oktober/november een optreden in het Aluin theater in Utrecht. Een kaartje zal tussen de 12 en de 15 euro gaan kosten. 

Het theaterdebuut op 25 mei

Gaat niet door, omdat Rutte het zei

Corona, ooit een lekker biertje 

Verstoort menig pleziertje

Een keiharde moordenaar

Maakte ons hele land onklaar

Zorgt nog steeds voor veel leed

Tot wanneer? Niemand die het weet

Laat iedereen er weer bovenop komen

Laat iedereen weer wegdromen

Van een nieuwe wereld

Die nog niet is verteld

En dat theater 

Dat komt later

Echt, het komt er 

In september

Wat nu belangrijk is

Is straks geschiedenis

Nu lijkt het nog raar 

Straks knuffelen wij elkaar

Categorieën: theaterUtrecht

admin

Ik ben Toon Lagas, een Utrechtse schrijver, dichter en verteller. In 2019 is mijn boek ‘Toon de Woordenbende’ uitgekomen. Een Woordenbende is een kort verhaal dat eindigt met een gedicht. De illustraties zijn van Marion Smit. Mijn verhalen op mijn blog Toondewoordenbende zijn sinds juli 2018 al 35.000 keer gelezen. In 2017 is mijn eerste boek ‘De Piano’ met verhalen en gedichten rondom de beroemde piano op het CS Utrecht uitgekomen. Dit boek kreeg veel aandacht op RTV Utrecht en op RTL TV. Ik volg met mijn hart en mijn ogen de dagelijkse gebeurtenissen en maak nieuwe herinneringen en beschrijf het leven in Utrecht vol gevoel en humor.

0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.