Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een geboren en getogen Utrechter ben.

Met het ouder worden ga je steeds meer van deze stad houden. Zo langzamerhand loop je tegen de zestig en heb je veel dingen in de stad zien veranderen. In de jaren zeventig de bouw van Hoog Catharijne en het dempen van de Singel. Door de bouw van Hoog Catharijne is Utrecht snel in een negatieve spiraal geraakt. Het winkelcentrum was mooi en vernieuwend voor die tijd, maar trok ook veel negativiteit naar zich toe.

Langzaam maar zeker zag je Utrecht in positieve zin veranderen. Van een ingekakte saaie stad naar de mooie bruisende stad van nu. Utrecht is er in geslaagd Hoog Catharijne om te bouwen tot een winkelcentrum met NS station dat veel allure herbergt. Samen met het oude gedeelte zoals de Oude gracht, Wijk C, Witte Vrouwen en het Ledig Erf, is het een mooie  combinatie van een hedendaagse binnenstad.

Kijk eens naar de binnenstad, vroeger liep dat van het Vredenburg tot het eind van de Steenweg. Tegenwoordig strekt de het zich uit van Lombok tot aan Wittevrouwen en het Ledig Erf. Zo veel groter en nog steeds is het lastig om met mooi weer een terrasplekje in de zon te bemachtigen. Utrecht bruist en leeft, dat is overduidelijk. Utrecht is ook groot geworden mede door het stadsdeel Leidsche Rijn, waardoor er steeds meer mensen het stadscentrum opzoeken.

Ook het toerisme doet veel met Utrecht. Ik verbaas mij de laatste tijd steeds meer over de diverse talen die ik om mij heen hoor. Vele toeristen weten deze mooie stad te vinden.

De tijd dat het Utrechts de enige voertaal was is nu echt voorbij. Dat is een goede zaak zolang het maar niet verloren gaat, want ook het dialect mag niet verdwijnen. Ik vind het geweldig om op een terrasje te luisteren naar het gezeik, de humor en het cynisme dat bij een Utrechter hoort. Zelfs het zeiken klinkt leuk, het is een zeurderige vorm van humor, waar ik mij in elk geval altijd weer mee kan vermaken.

Utrecht is ook een voorbeeld van integratie, kijk eens naar de wijk Lombok waar diverse nationaliteiten, studenten en yuppen samen wonen. Het past gewoon en het is heerlijk daar rond te struinen.

Het groot winkelcentrum van Overvecht is ook zo’n voorbeeld. Ook hier verschijnen diverse winkeltjes met producten uit vele landen en continenten. Je ziet Nederlanders met een andere afkomst rondlopen. Als je daar oog voor hebt, zie je een mooie positieve verandering. Ik vind het heerlijk om een klein Marokkaans, Turks of Afgaans jochie te horen die met een Utrechtse tongval vraagt aan zijn traditionele grootouders of hij een ijsje mag.

Hier zie je dat Nederlanders en medelanders elkaar steeds beter vinden en begrijpen. Overvecht had een slechte naam, waar veel zaken niet door de beugel konden, maar waar steeds meer positiviteit doorbreekt. Ik geloof dat we mede daardoor naar een steeds leefbaarder Utrecht gaan.

Ik pik nu gewoon één straat van de vele mooie straten uit om te beschrijven. 

  

De Willemstraat is de straat die ik misschien wel tot dé straat van Utrecht kies
Gelegen tegen het Vredenburg en tussen Van Haren en Dikke Dries

Het Muziekcentrum groot en krachtig leunt er tegenaan, het mooie Wijk C
Een levendige straat, authentiek, loopt gewoon met de tijd mee

Het broodje van Wout is het broodje van Martin geworden, alleen is de naam veranderd
De broodjes zijn hetzelfde, maar het zaakje lijkt hier voor altijd verankerd

‘t Oude Pierement op de hoek aan de Lange Koestraat, pal naast het café van Ome Willem
Ga er genieten wanneer je nergens een stukje authentiek Utrecht kan vinden

Luister naar verhalen en roddels om je heen, genietend van een bakkie of een biertje
Het Utrechts dialect verdwijnt hier nooit, je hoort hier het schenden, katten en cynisme

Wanneer je de kroeg uit gaat, loop je tegen de tattoo shop van Peter van Liempt aan
Een tattoo laten zetten na een avondje doorzakken, dat hebben er zat gedaan

Drie kappers bij elkaar, een Chinese, een dure of je kan jij je bij tante Co laten knippen
Ondanks de vele fietsen in de straat, kan je er ook gewoon een tweedehandsje kopen

Vroeger was vakantie een stoel voor de deur, biertje erbij, lachen, dansen en zingen
Tegenwoordig is er een reisbureau voor opera- en concertreizen

Hoor je de oude Wijk C-ers al lachen, want dat past hier toch niet?
Tegenwoordig heeft een Wijk C-er een buurman die van operareizen geniet

Café Zanzibar, eens een begrip, niet weg te denken, toch is het er niet meer
“Broodnodig” de Espressobar, een bakker en een lunchroom in één

Het past in deze mooie straat en dat laatste verbaast mij elke keer weer
Aan het eind zit de oude Dikke Dries, een mooie afsluiting van een avondje doorzakken

Met de Willemstraat heb ik een heerlijke straat te pakken
De mooiste in Utrecht of één van de vele mooie straten
Dat is waarom ik Utrecht nooit zal verlaten

Heb je genoten van dit verhaal, lees mijn boek dan eens. De opbrengsten van het boek gaan naar de YWC KLINIEK. 
Het boek is te bestellen op:

https://www.boekenbestellen.nl/boek/toon-de-woordenbende/31401


Auteur: admin

Ik ben Toon Lagas, een Utrechtse schrijver, dichter en verteller. In 2019 is mijn boek ‘Toon de Woordenbende’ uitgekomen. Een Woordenbende is een kort verhaal dat eindigt met een gedicht. De illustraties zijn van Marion Smit. Mijn verhalen op mijn blog Toondewoordenbende zijn sinds juli 2018 al 35.000 keer gelezen. In 2017 is mijn eerste boek ‘De Piano’ met verhalen en gedichten rondom de beroemde piano op het CS Utrecht uitgekomen. Dit boek kreeg veel aandacht op RTV Utrecht en op RTL TV. Ik volg met mijn hart en mijn ogen de dagelijkse gebeurtenissen en maak nieuwe herinneringen en beschrijf het leven in Utrecht vol gevoel en humor.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.