De korte nacht

Dat deze coronatijd ons veel ongemakken oplevert is wel duidelijk. Ik werd daar dit weekend weer mee geconfronteerd. Mijn kleinzoon werd twee jaar en dat zou zondag gevierd worden. Normaal gesproken loopt op zo’n dag het huis van mijn zoon en schoondochter gedurende de dag vol met familie, ouders met kleine kinderen uit de buurt en natuurlijk opa’s en oma’s. Het is dan een kabaal van jewelste en eigenlijk ben je dan opgelucht dat je na een paar uur naar huis kunt. 

Vanwege corona was de verjaardag in etappes verdeeld; er werd gevraagd of we het erg vonden om zondagmorgen om 10 uur te komen. Eeeuuu, slik, 10 uur op zondagmorgen? Dat is meestal mijn plaspauze waarna ik weer even lekker verder ga tukken. Maar goed voor je kleinzoon heb je alles over en het is ook weer niet midden in de nacht. Dus antwoordde ik: nee natuurlijk niet, geen probleem wij zullen er zijn.  

Zaterdagavond ontvang ik een app, mijn jongste zoon. Hij was die dag voorzitter bij een online marathon meeting voor jeugdige verslaafden. Zoals de meesten van jullie weten is mijn zoon verslaafd en al meer dan twee jaar clean. 

Deze coronatijd is voor verslaafden rampzalig en daarom zijn meetings voor verslaafden keihard nodig. Vanwege de coronamaatregelen zijn deze meetings ook niet meer toegestaan. Voor bijna elke verslaafde is dit een ramp, verveling of afzondering is heel slecht en zeker voor jeugdige verslaafden vanaf 12 à 13 jaar tot een jaar of 25 is deze tijd best wel zwaar. Deze online (marathon) bijeenkomsten werden georganiseerd vanuit Rotterdam zuid en waren pas ‘s avonds om een uur of 11 afgelopen. 

Hij is afhankelijk van het openbaar vervoer en appte dat hij pas na 01:00 uur ‘s nachts op het CS van Utrecht zou zijn en dat er dan geen bus of tram meer naar zijn huis in Nieuwegein zou vertrekken. Daarop volgend vroeg hij mij: zou jij me op kunnen pikken en even naar Nieuwegein willen brengen? Als vanzelfsprekend doe ik dat. 

Mmmm, dat wordt een kort nachtje voor je, hoorde ik naast mij. Daar had ik even niet bij stil gestaan, de volgende ochtend om 10 uur moest ik natuurlijk op de verjaardag van mijn kleinzoon zijn. Niets aan te doen, ik heb mijn jongens al jong verteld dat wanneer je niet thuis kan komen om wat voor reden dan ook, laat het mij weten dan kom ik jullie gewoon oppikken.

 Dat soort uitspraken wordt best wel lang onthouden, maar buiten dat heeft hij heeft zijn hele dag besteed aan het helpen van zijn fellows (verslaafden die clean zijn noemen elkaar fellows), dat is iets wat mij elke keer weer trots maakt. Neem van mij aan dat meetings voor verslaafden keihard nodig zijn, dus ergens tussen kwart over één en half twee pikte ik hem op bij het CS. Ik ben snel naar Nieuwegein gereden heb hem daar afgezet en ben weer terug naar huis gereden en om een uur of half drie lag ik weer in mijn bed. De volgende ochtend had Marion de ontbijttafel al klaar zij was wat eerder opgestaan, om half negen kon ik zo aanschuiven, om mij vervolgens door het water van de douche echt wakker te laten worden. Fris en vrolijk vertrokken we met het cadeau onder de arm richting mijn kleinzoon.  

Wanneer je dan dat kleine jongetje ziet rond huppelen vergeet je alles. Hij doet je alles vergeten, de korte nacht, de coronatijd, het gemis van je collega’s, vrienden en familie. Dat kind is een soort toverstaf, hij maakt mijn wereld in elk geval altijd weer vrolijk. 

Mijn zoon deed wat voor anderen en dat maakt dat ik zonder probleem wat van mijn nachtrust inlever. Dat werd allemaal weer beloond door de lach van mijn kleinzoon. 

De korte nacht 

Die had ik niet verwacht

Mijn kleinzoon jarig

Mijn zoon bezig

Hij helpt anderen 

Met veranderen

Hij haalt de laatste trein 

Maar niet de bus naar Nieuwegein

Pa, kan jij mij oppikken

Natuurlijk, al was het even slikken

Al werd het een hele korte nacht

Ik heb hem toch thuis gebracht

Na een paar uurtjes slapen 

Rustig wakker worden en lekker ontbijten 

Op stap met een cadeau voor die kleine man

Zijn lach maakt dat ik er weer tegen kan

‘oneindig’ geluk

Dolgelukkig waren zij met elkaar, samen hadden zij het zo fijn. Alles klopte, hij was lief, leuk en ondernemend.
Elke keer wanneer ik vroeg hoe het ermee stond, spoot het geluk uit haar ogen.
De bezoekjes bij wederzijdse vrienden, kinderen en ouders maakten iedereen blij.
Hij was een lot uit de loterij. Dit kon nooit meer fout gaan. 

Vanmorgen kwam ik haar tegen en vroeg: heb je het nog steeds dol fijn met hem? Nou haal dat dol en fijn er maar af, antwoordde zij.
Verward reageerde ik: Ho, stop, wat is dit? Ik keek in haar ogen die er moe en dof uitzagen. Koffie!! riep ze op een toon die ik gelijk begreep.
Samen zochten we met koffie een rustig plekje op. Voor de eerste slok brandde zij los, zomaar uit het niets belde hij haar met de mededeling ” het gevoel” is weg. Haar ogen ze keken mij vragend aan alsof zij van mij een antwoord verlangde.
Eén seconde voor het telefoontje was ik zo gelukkig en daarna was alles weg, ging zij verder. 

Veel antwoorden had ik niet, dus probeerde ik haar maar wat op te beuren met dooddoeners die haar niets hielpen. En ondertussen werd ik boos op iemand die ik notabene niet eens ken. Jochie dacht ik, je laat al het goud uit je handen glippen. Alleen omdat je gevoel in een verstandsverbijstering is veranderd. Haar verdriet raakte mij omdat ik het geluk van haar zo goed begreep. Maar schijnbaar is geluk niet te kopiëren.

Samen keken ze over het grote meer
De zon elke morgen op en ‘s avonds neer
Neer als een grote rode vuurbal
Net als het vuur in hun ogen, je zag het overal

Geluk voelt warm, mooi en oneindig
Na drie maanden, de telefoon aan het oor, helder werd ineens wazig
Weg was de rode vuurbal, luid sissend zonk hij weg in het water
Donker was het licht en enorm de kater

Een oneindig verhaal dat eindigt in een veel te dun boek
Het boek dat is geleefd en beleefd, nooit geschreven en nooit verfilmd voor het witte doek
Zij pakt een nieuw boek met alleen maar lege vellen
niemand weet wat het nieuwe verhaal haar gaat vertellen

Nieuwe letters gemaakt voor een ander verhaal
Zij vormen samen geluk of liefde-taal
Deze taal zal zij oppakken om vervolgens weer rustig verder lezen
Vele letters maken een boek dik, een verhaal mooi, met dit boek zal zij heel lang gelukkig wezen

Heb je genoten van dit verhaal, lees mijn boek dan eens. De opbrengsten van het boek gaan naar de YWC KLINIEK. 
Het boek is te bestellen op:

https://www.boekenbestellen.nl/boek/toon-de-woordenbende/31401

Manicuren voor mannen in Culemborg

 


Het is voorjaar, de zon schijnt en ik ben op een verjaardagsfeest met goede vrienden. We staan buiten met bekenden en onbekenden in het zonnetje met een drankje erbij. Er wordt veel onzin verkocht en net zoveel gelachen. En natuurlijk wordt er ook sociaal bijgepraat, zo van: “hoe is het bij jullie op het werk, of hé meid, hoe is het met je nieuwe nagelsalon?” Wanneer je aan sommige mensen zo’n vraag stelt ben je gelijk onder de pannen. Het ging gelijk los, je gooit er voor een dubbeltje in en er komt voor honderd euro geluid uit. Niet negatief bedoeld, want het was een semi serieus gesprek, onderbroken door flauwe opmerkingen, gelach en de nodige drank.

 

Op een gegeven moment na het bestuderen van mijn handen met gescheurde nagels, zegt ze: waarom kom jij niet langs? Ik? Ik kijk haar aan met een vraagteken boven mijn hoofd. Zij heeft toch wel gezien dat ik op en top man ben? Jij denkt toch niet echt dat ik met mooie versierde nagels ga rondlopen, jij moet echt even stoppen met die wijn. Nee, mafkees zegt ze, dat bedoel ik niet maar jouw nagels zijn gescheurd en daar kan ik ook wat aan doen. Oh bedoel het zo? Reageer ik lachend. Ik bestudeer mijn nagels die her en der gescheurd zijn en wanneer ik eerlijk ben is dat ook wel vervelend.

 

Ik ga bij het feest weg met een halve afspraak. Je kent dat wel, meid dat doen we, ik maak snel een afspraak met je. Maar voor je thuis bent ben je de afspraak eigenlijk al vergeten.
Gelukkig vergeet zij deze halve afspraak niet en niet alleen vanwege de commerciële belangen en een kleine twee weken later ontvang ik een appje:

Hey Toon, wanneer mag ik je verwelkomen in mijn salon om je nagels te repareren?

Ik schiet in de lach, want natuurlijk was ik al helemaal vergeten om een definitieve afspraak te maken. Nog diezelfde avond maakten we een afspraak voor mijn nagels.

Eenmaal aangekomen zijn we eerst met koffie en thee begonnen en wat bij gaan kletsen. Weet je nog? “Je gooit er dubbeltje in en er komt voor honderd euro uit”. Dat was nu ook niet anders. Kortom het werd een middag met een hoop gezelligheid en gerepareerde nagels op de koop toe.

Tja, dan gaat mijn dichtfantasie weer op hol en komt er het volgende uit.
 Manicuren voor mannen in Culemborg  

Manicuren voor mannen in Culemborg
Nee, niet alleen voor mannen, die komen er zeldzaam
Altijd gescheurde nagels, dat gebeurt niet meer als ik er voor zorg
Met zelftrouwen, gewoon op een feest waar wij rond een tafel staan

Dan mag jij mij van het probleem afhelpen
Ik neem contact met je op, beloof ik haar
Weken later begint de app te werken
Wanneer gaan we daten? Of zei je het zomaar?

Nee meisje, straal vergeten
Ik was niet dronken, maar het geheugen was leeggelopen
Maar we gaan heel snel nageldaten
En die date? Die was snel afgesproken

Met gebroken nagels naar Culemborg
Ik bewonder het huis en het nagelpaleis
Stijlvol ingericht, je proeft de zorg
Het is hooguit twee seconden stil en dat geeft de gezelligheid prijs

Zal ik een foto van je handen?
Even een vijl langs je nagels halen
Een plakkertje, wat gel in alle standen
En ik krijg een eigen bakje met materialen

Een lakje voor vochtige nagels, je gelooft het niet
In een flesje dat zo klein is dat het maar net de naam flesje mag hebben
Intussen moet ik snel weg, want de tijd wacht niet
Ach een feestje kan zoveel aardigheid scheppen

Kijk eens naar haar werk door op deze link te klikken